Ra-One Bad

Firstly and foremost,

1. Tamilians are not idiotic and clumsy.

2. 'Konjam' is very different from 'Condom'

3. Even if we eat with our hands, we eat decently and do not put curd in our noodles.

4. 'Haiyoo' is not said after every single sentence.

5. Idly, dosai and sambar isn't the only identifiable south indian thing.

Ra one dminishes all hopes of even an average film. Untouching sentiments, sad humour by stereotyping tamils, and high expectations of action packed scenes ruined the experience. Even Chitti as Rajni on screen was not enough to connect songs and fights. The first 5minutes of the movie was probably enough to put you off the whole movie (What was the point of Prinyanka Chopra, and Sharuck motor biking, and etcetc...). If that wasn't enough, the train scene was an epic copy cat fail. Metaphorically, Ra-one, the movie, is as poweful as G-one trying to stop the train, and takes five minutes to do so, destroying the entire station.

In my opinion, the idea of a modern raavan, Ra-one and G - one (Jeevan) are the most historically dated characters that we have ever seen. A total miss.

Engayum Epothum - A Reflection

Just saw engayum eppothum after multiple reccomendations.

Thus with expectations of a good movie, I watched and I should say it was worth the watch.

Some well crafted scenes. Two very different love stories, yet natural enough to believe. The scene of Anjali getting Jey to organi donate was classic.

But the best thing was the message at the end. It's good to see the quality of low budget movies improving drastically in recent times. From the fleets of 'kallori', 'thoonganakaram', 'angadi theru', 'myna', 'nadodikal', comes yet another impressive flick. Sufficient commercial aspects to sell the movie, yet interwoven with a message to the audience, to also fulfill the social responsibility of the movie maker.

What is lacking though is the strength of the message. The climax sends home the message that road accidents shouldn't happen as there are real people and families impacted by this. It attacks the problem at the point where its most likely to touch Indian people, i.e kinship and love. And I was touched. Tears.

But the fact that the director failed to mention causes or solutions to this problem is lacking. Fleetingly reasons such as high speed, negligent driving may have been indicated. But to drill home some reasons even more strongly would have been appreciated. Even a solution such as seatbelts would have been the icing on the cake.

But, as a start to the trend of mature movies, its amazing and much welcomed by me, 'an' audience who wants a message packed novel entertainer and whose sick and tired of the old masalas.

The defence of Vinaithaandi Varuvaaya

Okay this is probably like a really delayed review of this movie. So I shall call it my defence for the movie. There are many raving reviews for this movie on the net. However, I seem to have found so much more reviews dissing this movie. So this is my defence to those reviews, because this film absolutely touched me! Not to the extent Kanda Naal Muthal did, and and in no way will it make it to my top favourite movies, but it touched me because the movie was so realistic. Maybe, this is an additional reason people didn't like this movie, cos it was too real ,and they couldn't accept the reality.

Forgetting all shame, I have to say, I saw myself in Trisha's character. Yes she was crazy, and in my mum's words an absolute 'loosu'. But that's how some girls are. They feel incredibly loyal to their parents, and at teh same time have to deal with the pulls of an intensive guy like Simbu in the movie. Of course, girls think a lot, and will feel a 100 different emotions, and make a 100 different decisions depending on their compusure at that particular time. And that has been aptly covered by Gautham Menon.
This was the essence of the film, it was not that they were of different religion, that he loved a girl who was going to get married, he was younger etc. Of course these things have been showed in a 100 different other tamil movies. My justification for why the director chose to add these elements, was to show that even though these differences existed, they were not the cause of the problems, it was the uncertaity of the girl itself that was the prime cause.
Further, above all, I believe Vinaithaandi Varuvaaya was a movie meant to be critical of love, as well. Simbu falls in love with a girl, he has little idea about. Of course the love swept him of his senses. Havn't we all felt that at some point in our life? But the thing is, is this true love? He knew little about the girl. He just wanted to touch her, hug her, kiss her as he constantly says throughout the movie. It was about hormones, and the feelings we get in the spur of the moment. It's about attraction. And thus led to the amount of problems, because they weren't really in love with each other. Thus the question at the end by Jessie, 'Am I really such a good person?' was classic. Simbu's character had the view that Jessie was this perfect goddess throughout the movie, and thus her inconsistent actions with this perfect image, caused problems. Thus VTV to me, is also a warning that true love begins, once we get beyond this perfect image, and get to know the person, which neither Simbu nor TRisha did.
The only thing that was a bit cowardish of the director, was the dual meaning. I know Gautham wanted the ending where they seperate, why satisfy the rest of the audience with a movie ending, that removes the realism from the movie?
All in all, a movie to watch definetly once, for not entertainment, but lifes messages :)

கல்லூரி திரைவிமர்சனம்

கல்லூரி வாழ்க்கையை மையமாக வைத்து எத்தனையோ படங்கள் வருகின்றனர். அவ்வழியில் இதுவும் ஒரு முயற்சி.
அழகான, ஆழமான, புதுமையான கதைக்கும், இயல்பான நடிகர்களுக்கும் ஒரு சதம்.
சொதப்பலான முடிவுக்கு மைனஸ் மார்க்ஸ்.

காதலுக்கும் நட்புக்கும் இடையில் உள்ள போறாட்டங்களை மையமாக கொண்டு எடுக்கப்பட்ட படத்தில், மாணவர்களின் வேருபபட்ட சூழலிலும், படிப்புக்கு முக்கியதுவம் கொடுக்கும் போறாட்டங்களும் ரசிக்கும் வகையில் இயக்குனர் அமைத்துள்ளார். குறிப்பாக, கதாநாயகி, ஷோபனா, தன்னுடைய சூழலையும், கதாநாயகன், முத்துவின் வாழ்க்கையை வேருப்படித்து, கவனத்தை சிதற விடாமல், வெற்றி பெற ஊக்க்கிவிக்கும் காட்சி அருமை.

அத்தனை நடிகர்களும் புது முகங்கள். ஆனால், இது குறை அல்ல. பிரமாண்டம் இல்லாமல், இயல்பான, உண்மையான் சம்பவங்களை பார்க்கும் உனர்வு ஏற்பட்டது. அதுவும், நடிகர்களின் அருமையான நடிப்பு இதற்கு இன்னொரு காரனம். குறிப்பாக, கயல்விழியுடைய கதாபாத்திரம் மனதைக்கொள்ளைக்கொண்டது.

ஆன் பெண் விதயாசம் இல்லாமல் பழகும் நண்பர்களை பார்த்து நமக்கு புறாமையாய் இருக்கும். அந்த நட்பிற்குள் வரும் சின்னஞ்சிறு பிறச்சனைகள், சுகங்கள், துக்கங்கள் மனதை நெகிழ வைத்துள்ளனர். படத்தின் மூலம், காதலும், ஒரு விதத்தில், பசுமையான நட்பிர்க்கு தடை என்றும் சொல்லாமல் சொல்லியிருக்கிறார் இயக்குனர். பல காட்சிகளில், இந்த பசுமையான நட்புக்கு வள்ர்ச்சி, பெற்றோரின் ஆதர்வும் தான், என்று அறிய முடிகிறது. கயல்விழி ஷொபனாவை எச்சரிக்கும் பொழுது, மனது உறுத்துகிறது. ' மற்றவர்கள் தப்பா நினைக்கின்ற மாதிரி, நாம் ஏன் நடந்துக்கொள்ள வேண்டும்?' என்றாள். நல்ல நட்புக்கு எத்தனை தடைகள். கடந்த தலைமுறையின் குறுகிய பார்வைகள், எந்தளவுக்கு இளய தலைமுறையை பாதிக்கின்றது என்று இது மூலம் தெரிகிறது.

படத்துக்கு பாடல்கள் பக்க பலம்! குறிப்பாக ஜூன் ஜூலை மாதம், பூக்கம் பூ... என்று பாட்டு பார்ப்பதற்கும், கேட்பதற்கும் இனிமை!

நகைச்சுவையும் களக்கல். 'நீ சொல்றா' என்று மாற்றி மாற்றி இரு நடிகர்களும் சொல்வது அறுக்காம்ல், கதைக்கு ஏற்ற பானியில் அமைந்திருந்தது.

படத்தின் முடிவு புரியாத ஒரு புதிர். பொதுவாக எனக்கு சோகமான முடிவுகள் பிடிக்காது. ஆனால், அதையும் தான்டி இந்த முடிவு எனக்கு கோழத்தனமாக தோன்றியது. எவ்வளவு ஆழமான கதைக்கு விடை தறாமல், பார்வையாலர்களை குழப்பத்தில் ஆழ்த்தியது நியாயமா? எரிச்சல் என்னவென்றால், முடிவு கதைக்கு கொஞ்சம் கூட சம்மந்தமில்லை. ஒரு வேலை இயக்குனர், மாயமாக, மாணவர்கள் எவ்வளவு பொருப்பாக இருந்தாலும், சமூதாயம் அவர்களை தண்டித்து விடும் என்று சொல்லவருகிறாரா? ஒன்னும் புரியவில்லை.

இன்னொரு சிறு உறுத்தல். மாணவி உயர்ந்த கல்லூரியில் படிக்க வாய்ப்பு கிடைத்தும், நட்புக்கு முதல் இடம் கொடுக்கிறால், தனது எதிர்காலத்தை மறந்து. இது சரியா தவறா என்று விவாதிக்கனும். ஆனால் இதை இன்னொருக் கோனத்தில் எடுத்துக்கொள்ளலாம். இன்றைய தலைமுறை, மதிப்பு கெளரவம் என்றெல்லாம் மறந்து, இன்றைய நாளிற்காக் வாழ்கின்றனர் என்ற மாதிரி எடுத்துக்கலாம்.

கல்லூரி, பெயருக்கு ஏற்ப அருமையான் கல்லூரி கதை. 'கல்லூரி' நட்பா, காதலா என்று முடிவு செய்வது உங்கள் கைகளில்!